تمرین‌های گردش بزرگ چی‌گونگ

نویسنده

دیوید سیلور

زمان مطالعه

6 دقیقه

تاریخ انتشار

اشتراک‌گذاری:

در چی‌گونگ می‌گوییم: «هر جا ذهن می‌رود، انرژی جریان می‌یابد.» یا به بیان سنتی‌تر: «یی، چی را هدایت می‌کند»؛ یعنی نیت شما انرژی‌تان را هدایت می‌کند. می‌توانید نیت را همچون آگاهی بنیادین خود در نظر بگیرید که با ظریف‌ترین سطح انرژی شما درهم‌آمیخته یا بر آن «سوار» شده است. چگونه «چی را به کف دست‌ها هدایت می‌کنید»؟ ذهن خود را به کف دست‌ها بیاورید، و انرژی در آنجا افزایش می‌یابد.

تمرین گردش بزرگ می‌تواند به شما کمک کند گسترش آگاهیِ بنیادین خود را در سراسر بدن تجربه کنید و در عین حال، افکار و احساسات پراکنده فروکش کنند و خودِ حقیقی شما آشکار شود. در ادامه، مجموعه‌ای پایه از تمرین‌ها ارائه شده است تا بتوانید به‌تدریج مهارت هدایت انرژی خود را افزایش دهید و از آن برای بهبود سلامت و خودآگاهی استفاده کنید. می‌توانید جزئیات بسیار بیشتری را در کتاب «گردش بزرگ چی‌گونگ برای روشن‌شدگی معنوی» نوشتهٔ دکتر یانگ، جویینگ-مینگ بیاموزید.


فعال‌کردن چشم سوم

این کار به شما امکان می‌دهد دَنتیان بالایی خود (مرکز انرژی مغز) را تحریک کنید و ساختار فیزیکی‌ای را که به‌عنوان چشم سوم شناخته می‌شود، احساس کنید. ابتدا به‌آرامی به بالاترین قسمت سر خود ضربه‌های ملایم بزنید و حساس‌ترین ناحیه را احساس کنید. این همان نقطهٔ بای‌هویی (Gv-20) (صد گردهمایی، 百會) است که مستقیماً بالای غدهٔ صنوبری شما، در مرکز سر، قرار دارد. ضربه‌زدن را متوقف کنید و بر احساسی که در آنجا دارید تمرکز کنید.

سپس، بسیار آرام و ملایم به مرکز پیشانی خود، درست بالای ابروها، ضربه بزنید. این نقطهٔ یین‌تانگ (M-HN-3) (印堂، تالار مُهر) است که یکی از اجزای چشم سوم به‌شمار می‌رود و از نظر انرژی به غدهٔ صنوبری در نزدیکی مرکز مغز متصل است. این نقطه، همراه با شِن‌تینگِ پیشانیِ بالایی (Gv-24) (神庭)، معمولاً چشم سوم نامیده می‌شود. پس از چند ثانیه، ضربه‌زدن را متوقف کنید و در حالی که بر آن تمرکز می‌کنید، به احساسی که در آنجا دارید توجه کنید. این تکنیک به شما کمک می‌کند احساس قوی‌تری از دَنتیان بالایی خود ایجاد کنید.


qigong-grand-circulation-2.jpeg


مرحلهٔ ۱: هر روز دست‌کم ۵ تا ۱۰ دقیقه با تنفس طبیعی شکمی مراقبه کنید، در حالی که آگاهی اندکی نسبت به چشم سوم خود دارید، و به‌تدریج زمان مراقبهٔ روزانهٔ خود را افزایش دهید. ممکن است متوجه شوید که برای آرام‌شدن افکار، بیش از ۵ تا ۱۰ دقیقه زمان لازم است. مشاهدهٔ تنفس به شما کمک می‌کند ذهن خود را تمرین دهید. هدف، رسیدن به حالتی ذهنی از آرامش و آسودگی است. ممکن است به‌تدریج احساس فیزیکیِ فشار یا مورمورشدن در پیشانی خود را احساس کنید. این تمرین باید به‌عنوان پایه‌ای پیش از پیشرفت به روش‌های دیگر انجام شود، اما هر زمان نیز می‌توان از آن برای آرام‌شدن یا به خواب رفتن استفاده کرد. این مرحله آغاز پرورش افزایش چی در دَنتیان پایینی (مرکز انرژی شکم) است. ممکن است بخواهید در این مرحله ماساژ شکمی را نیز آغاز کنید تا به تبدیل چربی به انرژی قابل‌استفاده کمک شود.


مرحلهٔ ۲: هنگامی که برای پیشرفت آماده شدید، هر روز دست‌کم ۱۰ تا ۱۵ دقیقه با تنفس معکوس شکمی مراقبه را آغاز کنید و به‌تدریج زمان تمرین روزانهٔ خود را افزایش دهید. هنگامی که عادت خوبی به حرکت صحیح شکم پیدا کردید، هدف این است که دیگر دربارهٔ شکم «فکر نکنید» و از نظر ذهنی خنثی باقی بمانید، بدون اینکه اجازه دهید ذهن بالا بیاید و در سردرگمی پراکنده شود یا به پایین فرو رود و در فراموشی ناپدید شود. صاف بنشینید و نیت و احساس خود را بر چشم سوم متمرکز کنید. تنفس معکوس می‌تواند انرژی‌بخش‌تر باشد و پایه‌ای اساسی برای افزایش مقدار انرژی در دَنتیان پایینی است. این تمرین باید به‌طور منظم ادامه پیدا کند تا احساس آن طبیعی و آسان شود؛ معمولاً دست‌کم ۶ تا ۱۲ ماه، و در نهایت تا مرحله‌ای که بدون فکرکردن به آن تمرین شود.


مراقبهٔ تنفس جنینی

تنفس جنینی را روزانه دست‌کم ۲۰ دقیقه در وضعیت نشسته تمرین کنید، در حالی که ستون فقرات صاف و عمودی است و در حالت ایده‌آل پاها به‌صورت ضربدری قرار گرفته‌اند. شما باید پیش‌تر یک تمرین منظم مراقبه را برقرار کرده باشید و از تنفس طبیعی و معکوس شکمی، همراه با ساختار صحیح بدن و ستون فقرات عمودی، پیشرفت کرده باشید. جمع‌کردن پاها در مراقبه، «خروج انرژی را می‌بندد» و به شما کمک می‌کند بر گردش چی در تنه و سر تمرکز کنید. آماده‌سازی پاها برای باقی‌ماندن در حالت جمع‌شده، تمرینی مستمر است که با تکرار بهتر می‌شود. همراه با حالت عمیق‌تری از آرامش و آسودگی، تمرین تنفس جنینی باید حسی شبیه شارژکردن ملایم دو قطب داشته باشد، در حالی که در مرکز بدن «ساکن» هستید.

تصورسازی‌ها به تعیین نیت‌های شما کمک می‌کنند. هنگام دم تصور کنید نوری به‌آرامی در درون شما می‌درخشد، گویی بر اخگرهای آتش می‌دمید. به یاد داشته باشید، هنگامی که دم شما طولانی‌تر از بازدم است، انرژی خود را به درون می‌کشید؛ بنابراین مهم است که گرم بمانید و دچار سردی نشوید. برخی افراد پیش از آنکه به مراحل بعدی پیش بروند، سال‌ها در این مرحله تمرین می‌کنند. همچنین مفید است که پیش یا پس از مراقبه، ماساژ شکمی در جهت عقربه‌های ساعت را نیز انجام دهید. در این تمرین، مسیرهای مختلفی برای چی وجود دارد که بسته به هدف خود می‌توانید بر آنها تمرکز کنید.


ریشه‌کردن

این تمرین که با عنوان «زمین‌گیرشدن» نیز شناخته می‌شود، نوعی مراقبهٔ ایستاده است که به شما آموزش می‌دهد «خط مرکزی» خود را احساس کنید؛ از تاج سر تا نقاط چی در کف پاها. به مدت پنج دقیقه تمرین کنید و تمرکز خود را بر تعادل کامل حفظ کنید. باید در بای‌هویی احساسی ظریف وجود داشته باشد، گویی بدن شما به‌وسیلهٔ رشته‌ای از بالا معلق نگه داشته شده و به سمت بالا کشیده می‌شود.

هنگام بازدم، ذهن خود را از میان مراکز کف پاها به پایین و به‌عمق زمین هدایت کنید و در زیر پاها «ریشه ایجاد کنید»؛ حسی بسیار پایدار و ریشه‌دار را پرورش دهید. در پایان بازدم، می‌توانید پاها را به‌آرامی خم کرده و نفس خود را نگه دارید. سپس دم بگیرید، دوباره بالا بیایید و ذهن خود را به خط مرکزی بدن بازگردانید. در صورت مناسب‌بودن، ممکن است تمرین با پای برهنه برای شما مفید باشد تا عایق میان پاها و انرژی زمین کاهش یابد و این امر به بدن اجازه دهد الکترون‌های بیشتری دریافت کند.


تمرین پنج دروازه

در این مراقبهٔ ایستادهٔ تمام‌بدنی، گردش انرژی خود را از طریق پاها، دست‌ها و سر به گردش درمی‌آورید و تازه می‌کنید. به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه، مطابق نظریه‌ای که در بالا توضیح داده شد، با تنفسی آهسته، آرام و عمیق تمرین کنید. هنگام دم و هدایت چی به سمت شکم، هوای تازه و انرژی را از طریق سر، دست‌ها و پاها و نیز پوست تمام بدن، به درون بدن می‌کشید. هنگام بازدم، چی را به‌طور کامل از تاج سر، دست‌ها و پاها به بیرون هدایت کنید و سپس کمی زانوها را خم کنید.

هنگام بازدم، از سر، دست‌ها و پاها رها می‌کنید و ذهن را دست‌کم به اندازهٔ یک فوت، از بدن خود به بیرون امتداد می‌دهید. ذهن خود را بر اهدافی خارج از بدن قرار دهید تا چی را به آنجا هدایت کنید. دم بگیرید و انرژی تازه را به درون و بالا بکشید و آن را در مرکز خود جمع کنید. هرچه چی در شکم شما افزایش یابد، افزایش متناظری را در مرکز سر خود احساس خواهید کرد. متمرکز بمانید و مرکز را با آرامش حفظ کنید.


qigong-grand-circulation-3.jpeg


پرورش انرژی جنسی

این تمرین مراقبه که در دائوئیسم «پرورش دوگانه» نامیده می‌شود، با افزایش انرژی جنسی تا سطحی بالا و در عین حال مهار هرگونه رهاسازی آن، تولید هورمون‌های شما را افزایش می‌دهد. این کار هر دو تمرین‌کننده را انرژی‌بخشیده، انرژی شما را متعادل می‌کند و به شما امکان می‌دهد شیمیِ افزایش‌یافته را جذب کرده و سراسر بدن را تغذیه کنید. این امر انرژی را در خط مرکزی هر دو تمرین‌کننده تثبیت می‌کند و چی فراوانی را به ستون فقرات، مغز و غدهٔ صنوبری هدایت می‌کند.

این کار با انرژی، هدف اصلی ریاضت تجرد در بسیاری از سنت‌های معنوی بوده است. این تمرین همچنین شامل آموزش روان‌شناختی برای فراتررفتن از میل و خودخواهی است. احساسات آشفته‌کنندهٔ خشم، غرور، دلبستگی/چسبیدن، حسد/رشک و نادانی، بزرگ‌ترین موانع در تمرین و زندگی تلقی می‌شوند.

چیِ برانگیخته به درون کشیده و در آنجا نگه داشته می‌شود تا آگاهیِ بالاترِ «شناخت ناب» را انرژی‌بخشد، بدن فیزیکی را دگرگون کند و به بدن انرژی اجازه دهد تقویت شده و مستقل شود. چه به‌تنهایی و چه با یک شریک، تمرین‌کنندگان باید با احتیاط مهارت خود را در انجام این تمرین چالش‌برانگیز برای اهداف معنوی پرورش دهند تا بتوانند به‌درستی از چی فراوانی که از طریق این تمرین تولید می‌شود بهره‌مند شوند. کسانی که به این «مسیر پنهان» نادر علاقه‌مندند، می‌توانند دربارهٔ موضوعات آتی‌یوگا، یاب‌یوم و وجرایانه پژوهش بیشتری کنند. هدف از رسیدن به روشن‌شدگی کامل، توانمندکردن شفقت و توانایی فرد برای کمک به دیگران است.