پدیدارشناسی ادراک

Phénoménologie de la perception که نخستین‌بار در ۱۹۴۵ منتشر شد، اثر سترگ موریس مرلوپونتی، آغازگر ظهور صدایی تازه و بزرگ در فلسفه و اندیشه‌ی اروپای پس از جنگ بود. این کتاب با گسستن از تصویر رایج آن روزگار از اگزیستانسیالیسم و پدیدارشناسی، به یکی از آثار شاخص اندیشه‌ی قرن بیستم تبدیل شده است. این ترجمه‌ی جدید، نخستین ترجمه پس از بیش از پنجاه سال، این اثر کلاسیک فلسفه را در دسترس نسلی تازه از خوانندگان قرار می‌دهد.

پدیدارشناسی ادراک در سنت بزرگ پدیدارشناسی، در امتداد هوسرل، هایدگر و سارتر، جای دارد. با این حال سهم مرلوپونتی تعیین‌کننده است: او این سنت و دیگر پیشینیان فلسفی، به‌ویژه دکارت و کانت، را به رویارویی با بُعدی مغفول از تجربه‌ی ما می‌کشاند: بدن زیسته و جهان پدیداری. مرلوپونتی با پیمودن مسیری جسورانه میان فروکاست‌گرایی علم از یک سو و عقل‌گرایی ذهن‌محور از سوی دیگر، استدلال می‌کند که بدن را نباید صرفاً یک واحد زیستی یا فیزیکی دانست، بلکه باید آن را بدنی دید که موقعیت و تجربه‌ی آدمی را در جهان ساختار می‌بخشد.

مرلوپونتی کتاب کلاسیک خود را با مطالعاتی جذاب درباره‌ی موارد مشهور در تاریخ روان‌شناسی و عصب‌شناسی، و نیز پدیده‌هایی که همچنان توجه ما را جلب می‌کنند، مانند سندرم عضو خیالی، هم‌حسی (سینستزی) و توهم، غنا بخشیده است. این ترجمه‌ی جدید امکانات مفیدی دارد: بازگرداندن فهرست مطالب تفصیلی مرلوپونتی به‌صورت زیرعنوان در متن، مقدمه‌ی جامع مترجم درباره‌ی مضامین اصلی، یادداشت‌های ضروری درباره‌ی اصطلاحات کلیدی ترجمه، نمایه‌ی مفصل، و به‌روزرسانی ارجاعات مرلوپونتی به ترجمه‌های انگلیسی که اکنون در دسترس‌اند.

همچنین شامل پیشگفتاری تازه از تیلور کارمن و مقدمه‌ای بر مرلوپونتی از کلود لوفور است.

ترجمه‌ی دونالد ا. لندز.