کیمیاگری درونی (نِی‌دان، 內丹) یکی از مفاهیم بنیادین در تائوئیسم است که به تمرینات معنوی و جسمانی برای دستیابی به هماهنگی، طول عمر، و در نهایت، جاودانگی یا وحدت با «تائو» (راه یا اصل کیهانی) اشاره دارد. این مفهوم در مقابل کیمیاگری بیرونی (وای‌دان، 外丹) قرار می‌گیرد که بر تولید اکسیرهای فیزیکی برای جاودانگی تمرکز داشت. کیمیاگری درونی بر تحول درونی بدن و ذهن از طریق تمرینات خاص تأکید دارد و در متون کلاسیک تائوئیستی مانند «نِی‌جینگ تو» (نمودار کانون درونی) به‌صورت تصویری و استعاری به نمایش درآمده است.